می نویسم از خودم

آنچه یافت می نشود، آنم آرزوست!

زمینه همه بد بینی های ذهنی ام نسبت به اطرافیانم از بدقولی و بی تفاوتی شروع میشه! باید اعتراف کنم که بعد از اولین جرقه بدبینی، خیالبافی بدبینانه هم بهش اضافه میشه!

شب شعر این هفته دانشگاه، راجع به مشیری است:

گفتی که چوخورشید زنم سوی تو پر

چون ماه شبی می کشم از پنجره سر

اندوه که خورشید شدی تنگ غروب

افسوس که مهتاب شدی وقت سحر!

+ نوشته شده در سه شنبه ۲ اسفند ۱۳۹۰ساعت 17:29 توسط زهره |