چاره من نمیکنی، چون کنم و کجا برم

شکوه بی نهایت و خاطر ناشکیب را؟

گر به دروغ هم بود شیوه مهر ساز کن

دیده عقل بسته ام کز تو خورم فریب را

-رهی معیری-

خیلی برام پیش میاد که از رفتارای خوبم با بعضیا پشیمون میشم. واقعا آدم باید خیلی قدر نشناس باشه که یکی نسبت بهش این حسو پیدا کنه. حیف انرژی و وقتی که صرف این آدما میشه... کمی بیرحمی هم توی زندگی لازمه. هی یادم میره.

بچه مدرسه ای که بودم، همیشه این موقع داشتم کتاب جلد میکردم. واسه برادرم هم جلد میکردم. هنوز هم با شنیدن آهنگایی که واسه بازگشایی مدارس میخونن، دلهره میگیرم. وای خدا! چقدر سر صف وایسادن مزخرف بودا!

امشب ای ماه به درد دل من تسکینی

آخر ای ماه! تو همدرد من مسکینی

کاهش جان تو من دارم و من میدانم

که تو از دوری خورشید چها میبینی...

-شهریار-

یکی از قوانین نانوشته درددل کردن اینه که به ازای هر حرف نگفتنی و یا رازی که یکی میگه، اون یکی هم حرفی بزنه و رازی بگه. اما من همیشه نقش گوش رو بازی میکنم.اکثر موارد که رازی ندارم. اما گاهی هم دارم و برعکس اونا که میتونن اعتماد کنن، دلیلی نمیبینم که بخوام برای هر بنی بشری درددل کنم. جز خود خدا هیچ کس دیگه ای ستار العیوب نیست...

بهترین دعایی که توی تمام مدت وبلاگ نویسیم توی وبلاگها خوندم این بوده: "خدایا! عاقلم کن! آمین"

بی حرمتی به ساحت خوبان قشنگ نیست

باور کنید پاسخ آیینه سنگ نیست

سوگند می خورم به مرام پرندگان

در عرف ما، سزای پریدن تفنگ نیست

با برگ گل نوشته به دیوار باغ ما

وقتی بیا که حوصله غنچه تنگ نیست

در کارگاه رنگرزان دیار ما

رنگی برای پوشش آثار ننگ نیست

از بردگی مقام بلالی گرفته اند

در مکتبی که عزت انسان به رنگ نیست

دارد بهار میگذر با شتاب عمر

فکری کنید که فرصت پلکی درنگ نیست

وقتی که عاشقانه بنوشی پیاله را

فرقی میان طعم شراب و شرنگ نیست

تنها یکی به قله تاریخ میرسد

هر مرد پا شکسته که تیمور لنگ نیست

-محمد سلمانی-

-آندره ژید-

-پرویز شاپور-

یه ساعت رومیزی قدیمی داشتم که امروز روانه سطل زباله اش کردم. قبل از اینکه بندازمشون دور، گذاشته بودمش روی جای همیشگیش و داشتم تو ذهنم همه اون روزهایی که برام گذرشون رو شمرده مرور میکردم. بعدش فهمیدم که خیلی ساعتمو دوست دارم. اما بازم تصمیمم عوض نشد. آخه خیلی احساس ضعف میکنم وقتی خودمو به اشیا (و حتی گاهی بعضی آدما) وابسته می بینم.

غرقه در نیل چه اندیشه کند باران را

-سعدی-

توی این لحظات شیرین سردرگمی که نمیدونم باید چیکار کنم آخ میچسبه کلا بیخیال انتخاب واحد بشم، شعر بخونم. من آن طبیب زمینگیر و زار و بیمارم/ که هرچه زهر به خود میدهم نمیمیرم. تازه! مسئول روحیه دادن به همنوعانم هم هستم! واقعا به عقل مسئولای آموشمون باید شک کرد! امتحانا تداخل داره، ساعتا تداخل داره، واسه ورودیای ما ارائه نشده، معلوم نیس کی از چارت حذف شده، ظرفیتش کم بوده پر شده... این ترم فقط 9 واحد با یه استاد داشتم، که یکیشو با ریسک بالا برنخواهم داشت! ترم پیش سه واحد باهاش داشتم حذفش کردم! خدا به دادم برسه این ترم با 6 واحد! نمیدونم استاد دیگه ای تو دانشگاه نداریم که بنده خدا این همه تو زحمت نیفته! یه تنه کل دانشگاهو حریفه!

این طرف مشتی صدف آنجا کمی گل ریخته/ موج ماهی های عاشق را به ساحل ریخته...

اگه حوصله داشتم به خوابیدن، تغییرات ناگهانی و انتخاب واحد فکر میکردم.

آتش بزن به سینه آتش گرفته ام

آتش گرفته را مگر آتش کند خموش!

کارراهه یعنی چی؟ کوچک سازی نوآوری یعنی چی؟

خواب میدیدم روی دیوار خونمون دو تا دزد وایسادن. درحالیکه داشتم از ترس سکته میکردم از خواب پریدم. معمولا هر خوابی که معنا و مفهوم داره میبینم، به محض اینکه چشمامو باز میکنم صدای اذان صبح از مسجد محل میاد. دیشب هم ایضا.

یه ایده ای مدتیه به ذهنم رسیده که خیلی دلم میخواد عملی بشه. نمی دونم دقیقا با چه کسی مشورت کنم که هم بتونه راهنمایی ام کنه و هم ایده ام رو ندزده. آخه ایده دزدی زیاد دیدم. خیلی هم سرچ کردم. تا حالا کسی همچین کاری نکرده.

و عمر شیشه عطر است، پس نمی ماند
پرنده تا به ابد در قفس نمی ماند

مگو که خاطرت از حرف من مکدر شد
که روی آینه جای نفس نمی ماند

طلای اصل و بدل آنچنان یکی شده اند
که عشق جز به هوای هوس نمی ماند

مرا چه دوست چه دشمن ز دست او برهان
که این طبیب به فریادرس نمی ماند

من و تو در سفر عشق دیر فهمیدیم
قطار منتظر هیچ کس نمی ماند 

-فاضل نظری-

فکر کنم من جزء معدود دخترهایی هستم که از خرید کردن خوشم نمیاد! مث عذابه برام!

یه مدته شبها با اینکه خیلی خوابم میاد و از فرط خواب آلودگی چشمام درد میگیره، اما خوابم نمیبره. به مامانم گفتم به هیچی فکر نمیکنم، اما اینجا که مامانم نیس میگم به خوابگاه و دانشگاه و... فکر میکنم. کی میشه این دو سالم تموم بشه؟ دلم میخواد برم انصراف بدم. فوق دیپلم بس نیست؟! بسه دیگه :دی دیشب همینطور که خوابم میومد اما خوابم نمیبرد دلم بارون خواست، چند دقیقه بعد بوی بارونو حس کردم! بارون اومده بود! اما نرفتم تماشا کنم! ترسیدم همون یه ذره خواب آلودگی هم از سرم بپره.

حافظ فرمودند: رو بر رهش نهادم و بر من گذر نکرد/ صد لطف چشم داشتم و یک نظر نکرد

سعی کن اول دل بگوید و آنگاه زبان. ای من به فدای آنکه دلش با زبانش یکیست!

-علامه حسن زاده آملی-

گفتم سینما یاد کلاه قرمزی و بچه ننه افتادم. خیلی بامزه بود.

من از پیشگوی پیاده شطرنج شنیده ام

بازآمدن نجات دهنده بزرگ نزدیک است

ما

سرانجام

مالک رویاهای خویش خواهیم شد

-سید علی صالحی-