یکی از همکلاسیهای دوم دبیرستانم اسمش دلارام بود. امروز بعد از سالها زنگ زد شعری رو که همیشه براش میخوندم و توش "دلارام" داشت رو بپرسه. واسه کارت دعوت عروسیش میخواست.

هرکه دلارام دید از دلش آرام رفت/ چشم ندارد خلاص هر که در این دام رفت...