گاهی زمان می گذره، زمین هزار دور می چرخه، آدما بزرگ میشن، دنیا عوض میشه، همه چیز نو میشه، همه تغییر میکنن، اما انگار من توی یه نقطه بین گذشته موندم. شایدم خودم دلم نمیخواد که دل بکنم. نمیدونم. هر چی هست حس خوبی نیست...

احساس ضعف میکنم. یه دفعه از بالاترین نقطه سرم یخ میشه. حس بامزه ایه! صداهای عجیبی هم تو گوشم میپیچه. مث صدای پچ پچ. 

خدایا! یه وقتا احساس میکنم از فاصله خیلی دور فقط تماشام میکنی. خیلی حس بدیه؟