اوایل که تب کنکور افتاده بود به جونم، دلم می خواست عمران بخونم. دلم می خواست کاری که انجام میدم نتیجه اش برام ملموس باشه. حالا فهمیدم که اصلا آدمی نیستم که کاری رو انجام بدم و بعد ازش تندیس بسازم. ترجیح میدم اگه قراره قدمی بردارم واسه دل خودم باشه و بس. باز دارم کنکوری میشم :(