یه حس درونی دارم که همیشه خجالت زده ام میکنه. اصلا کارش اینه که فقط نگاه کنه، همین! آدم نمیشم! البته همه دارنش!

وقتی یه جای شلوغی مث اتاق مطالعه میرم، حتی اگر سکوت مطلق برقرار باشه و صدای نفس کشیدن کسی هم شنیده نشه، باز هم نمیتونم بین اون همه آدم تمرکز کنم. انگار فکرم صدای فکرشونو میشنوه!