هر وقت کسی از دنیا میره، بُعد منطقیم میگه مرگ صرفا یه مرحله از زندگیه و اصلا هم ناراحت کننده نیست. مث از پله بالا رفتنه. اما بُعد احساسیم گوشاشو میگیره و گریه میکنه...

الخبیثات للخبیثین و الخبیثون للخبیثات و الطیّبات للطبّین و الطیّبون للطیّبات... یعنی من جزء خبیثاتم یا طیّبات؟